Сәлимә

Рәссам

Төркия Гаделлек министрлыгындагы озын һәм горурлык белән үткән карьерамнан соң пенсиягә чыктым. Эчемдәге эшкуарлык рухын беркайчан да тындырмадым; дәүләт хезмәтемне дәвам иттереп, төрле эшләр дә алып бардым, һәрвакыт һөнәри бурычларым белән иҗат һәм төзү теләгем арасында тигезлек таптым. Сөеклем Зафәр белән бергә йөртәгән махсус диван дизайны эшем сәнгать ягымны ачуда һәм үстерүдә иң зур баскыч булды. Шаркөй тынычлыгы белән үземне тулысынча сәнгатькә бүләдем, кисте дә зур теләк белән алып, хисләремне тувальләргә чагылдыра башладым. Бүген, рәсемнәремне сәнгать әсәре буларак гына түгел, мохтаҗларга ирешү өчен күперләр буларак кулланам, фондларга бүләк итеп, башкаларга ярдәм итүнең шатлыгын уртаклашам.